Over mij

Mijn naam is Julia Smit, ik word blij van de zee (zie mijn gedicht onderaan de pagina), het gevoel van de wind door je haren, het bos, dieren, het geluid van vogeltjes, stomme woordgrapjes, gedichten en verhalen schrijven, wielrennen, hardlopen en voetballen.

Mijn laatste balcontact begin september 2021 heeft me een zware hersenschudding en whiplash bezorgd. Gedwongen tot langdurig thuis zitten vond ik een nieuwe (nu al uit de hand gelopen 😉) hobby: tekenen. Hoewel mijn wereld klein werd, heb ik er een wereld aan dieren bij getekend! 

2 Jaar geleden was ik op uitwisseling in Finland, waar ik kennis maakte met 'Everyman's right'. Kort gezegd betekent het dat de natuur van iedereen is, je mag bijvoorbeeld wild kamperen en er zijn boshutten openbaar en gratis toegankelijk. Tegelijkertijd hoort bij dit recht ook een verantwoordelijkheid voor de natuur. Ik heb met eigen ogen gezien dat het daar onwijs goed werkt. Mensen voelen er meer verbinding met de natuur en mogen er letterlijk en figuurlijk de vruchten van plukken en behandelen tegelijkertijd de natuur met veel respect. Ik vind het een heel mooi en raak idee en vind dat het universeel geldend moet zijn.

Ik zou willen dat er veel meer, vooral wilde, dieren rondlopen op de wereld. 

Ik wens wild, meer wild! Ik hoop jij ook.

Daarom gaat een derde van de opbrengst naar het Wereld Natuur Fonds.

De zee en ik

Soms blijft mijn hoofd maar malen

Dan zijn het de zee, de zon en de lucht

die mijn gedachten komen halen

Eindelijk wordt het stil en ik zucht

mijn denken stopt

waar de zee begint

Ik hoor mijn gedachten niet meer

ik hoor alleen de wind

en de meeuwen en de branding

Ik hoor, ruik, voel en proef de zee

en maak een vrije landing

er is alleen nog maar

de zee

en ik